توبه‌كنندگان از پيامبران عليهم السلام 2 - آدم ( ع ) ابن سمّاك ، از عمر بن ذرّ ، از مجاهد « 1 » چنين نقل مىكند كه : چون آدم ( ع ) از آن درخت بخورد ، همه زيورهاى بهشت از او فروريخت و جز تاج و دستارى مرصع چيزى بر او باقى نماند ، و با هر برگ از برگهاى بهشت كه خود را مىپوشاند از او فرومىريخت . آدم ( ع ) گريان به حوا نگريست و گفت براى بيرون شدن از پناه همسايگى خداوند آماده شو كه اين آغاز نافرخندگى سرپيچى از فرمان است ، حوا گفت : اى آدم ! هرگز گمان نمىكردم كه كسى نسبت به خداى سوگند دروغ خورد ، و اين بدان سبب بود كه ابليس درباره خوردن از آن درخت براى آن دو سوگند خورده بود . آدم از آزرم پروردگار جهانيان همچنان در بهشت گريزان بود ، ناگاه درختى با يكى از

--> ( 1 ) . ابن سمّاك : ابو العباس محمد بن صبيح از زاهدان معروف قرن دوم هجرى و درگذشته به سال 183 هجرى در كوفه است ، احمد حنبل از او روايت كرده است . به الكنى و الالقاب مرحوم محدث قمى ، ص 305 ، ج 1 ، چاپ صيدا مراجعه فرماييد . عمر بن ذرّ : از راويان و واعظان قرن دوم هجرى و از سران مرحبهء است ؛ به شمار 6098 در ميزان الاعتدال ذهبى ص 193 ، ج 3 مراجعه فرماييد . مجاهد : از مفسران و محدثان بسيار معروف كه از لحاظ اهل سنت مورد كمال وثوق است و به سال 104 درگذشته است ؛ به شماره 7072 ميزان الاعتدال مراجعه شود .